Met z'n zessen naar Zeeland

Het eerste tripje met z’n zessen (Astrid en Guus, Elke en Daan, Lily en Alexander), toch wel spannend. Je weet nooit hoe zoiets loopt. Gelukkig viel het allemaal mee. Voor sommigen al meer dan anderen. Astrid was niet echt gewend om zo lang met mijn ouders samen te zijn en te ouwehoeren, dus dat was even aanpassen. Voor mijn familie is dat niet zo’n opgave, maar dat zal niemand verbazen. Toch was het echt leuk, al hadden we het weer niet echt mee. Het hotel was echter prima en veel belangrijker, de bar was lekker knus en best gezellig. Bovendien hadden we een grappige barman, die (althans in onze ogen) helemaal hilarisch werd toen we al een flink eind aan het hijsen waren geweest.

Het hotel lag knal aan de duinen en we hebben dat weekend dan ook een flink eind gewandeld. En natuurlijk ook flink gegeten, wat had je anders verwacht als je met mijn ouders op weekend gaat. Een beetje Bourgondische levensstijl is ons nooit helemaal vreemd geweest, zal ik maar zeggen.

Het mooiste moment was wel toen Astrid en ik even met z’n tweetjes gingen wandelen en eindigden op een trapje dat van de duinen naar beneden richting het strand liep. Zij zat een trapje lager tussen mijn benen en zo hebben we uren zitten babbelen. Ik ben echt niet zo’n strandmens, maar dit was toch wel de moeite.