Een werkvakantie in Roermond

Vrijdags zou ik een commissarisvergadering bijwonen in Roermond en de dag erna zou het jubileumfeest van de Trompetter gevierd worden. Ze hadden voor ons dus al twee overnachtingen geboekt in een chique hotel in het hart van Roermond, in Nederlands Limburg. Aangezien we van Parijs moesten komen en de vergadering om halfelf zou beginnen, leek het me echter aangewezen om er nog een nachtje extra aan vast te plakken. We zouden het verlengd weekend combineren met een bezoekje aan mijn familie in Roermond en vandaar uit naar Hapert rijden om er met Astrid’s ouders te gaan lunchen voor haar verjaardag.

De rit van Parijs, via Luik en Maastricht verliep tergend langzaam aangezien ik met die nieuwe boetes in België niet substantieel te hard durfde te rijden. Overal werd er aan de weg gewerkt en dat betekende dus 70 km per uur over de snelweg. Nou ja voor mij betekende dat 79 km per uur, zo stoer was ik dan ook wel weer. Eenmaal aangekomen in Roermond hadden we met een beetje geluk vrij snel het hotel gevonden en dat bleek toch wel een heel fraai hotel te zijn en bovendien waren twee nachten niet voor eigen rekening.  Na een nachtje slecht slapen, vroeg opgestaan om nog wat dingen voor de vergadering door te nemen en toen op weg naar wat een dik drie uur durende vergadering zou  worden. Daarna natuurlijk nog de verplichte lunch en vervolgens terug naar Astrid om samen met haar tante Yvonne en ome Lothar op te zoeken. We kwamen door een misverstandje in de communicatie een uur of twee te laat bij hun aan, maar dat was gelukkig niet zo’n drama. Josha en Miriam waren er ook en het werd al snel gezellig. We werden meteen uitgenodigd voor het eten wat overheerlijk was maar wel behoorlijk pikant. Daarna weer naar bed want we hadden geen oog dicht gedaan en morgen zouden we vanaf een uur of vier moeten feesten.

Na het uitgebreide ontbijt in een leuke zaal, gingen we in de stad nog wat boodschapjes doen en kreeg ik voor ons drie jaar samen een ring van Astrid waar we al een half jaar naar op zoek waren. Daarna nog met Josha afgesproken op een terrasje op het Münsterplein en tevergeefs op Miriam gewacht. Op een gegeven moment moesten wij ons echter naar het hotel haasten om nog op tijd omgekleed te geraken voor het grote feest.

In het begin was het erg moeilijk om in gesprek te raken met iemand, ook al omdat ik van de paar honderd genodigden hooguit tien mensen kende. Naarmate er meer drank vloeide begonnen we ons echter al wat minder out of place te voelen en begon het feest steeds meer op carnaval te lijken. Continu muziek in Polonaisestijl en een gezuip en geouwehoer daar waren we de dag daarna nog niet goed van. Dit was de eerste kater sinds een hele lange tijd. Overigens werd het feest gegeven in een zaal die naast een grote theaterzaal lag. Daar was die avond net een voorstelling van Hans Klok, zeg maar de Nederlandse wannabe David Copperfield, die deze keer zijn assistente niet in de fik zette (vorige assistente had tijdens een mislukte act brandwonden over haar hele lijf opgelopen). Komen er toch een paar gasten uit die zaal aan ons vragen of we ons feestje niet een beetje zachter konden doen. Dit geeft een beetje een idee van het soort feestje waar we het over hebben.

De avond verliep verder prima, een hoop mensen ontmoet en een paar prima gesprekken gevoerd. Gelukkig moesten we enkel de lift instappen om na een druk op de knop bij onze kamer aan te komen. Heerlijk gewoon. Deze keer prima geslapen en na weer een uitstekend ontbijt een terrasje in de stad opgezocht om ons krantje te lezen. Daarna zijn we naar Hapert gereden en hebben we daar met de familie Leyssens bij een geweldig goeie Chinees gegeten. Compleet voldaan vatten wij toen onze terugreis aan en die verliep zonder al te veel problemen, hoewel we niet aan een half uurtje file op de ring van Parijs ontkwamen. Een heerlijk verlengd weekend!