Mekong

Continent:	Azië
Land:	Thailand
Route:	Antwerpen – Chiang Rai – Chiang Kong – Luang Prabang – Phonsawan – Vientiane – Ban Na Phouah – Lak Xao – Dong Hoi – Hue – Hoi An – Ho Chi Minh City – Phnom Penh – Siem Reap – Aranyaprathet – Ko Chang – Bangkok – Antwerpen
Afgelegde afstand:	22000 km
Datum vertrek:	7 december 2002
Datum aankomst:	4 januari 2003
Aantal dagen:	29

Vanavond vertrekken we voor wat hopelijk de reis van ons leven wordt. We vliegen via Amsterdam en we zijn erg benieuwd en ook een beetje zenuwachtig om de andere deelnemers voor de reis te ontmoeten. Zal deze reis al de moeite van visa en inentingen goed kunnen maken en voor ons een mooie afsluiting zijn van een periode in het buitenland en een nieuwe start terug in België?

De eerste ontmoeting met de groep is, zoals verwacht, erg onwennig. Al snel blijkt dat wij de jongste van de hoop zijn en dat het merendeel bestaat uit vrijgezellen met een hart voor reizen. Bovendien zijn wij de enige uit België, wat voor Astrid natuurlijk vreemder is dan voor mij.

We maken ons klaar voor een vlucht van 13 uur die ons via Frankfurt en Bangkok naar Chiang Rai in het noorden van Thailand zal brengen. Als we in Frankfurt onze plaatsen in het vliegtuig innemen, lijken de goden ons gunstig gezind te zijn omdat we plaatsen hebben met extra beenruimte. Helaas blijkt er achter ons een koppel met twee baby’s mee te reizen en voor hen zouden onze plaatsen ideaal zijn omdat er dan plaats is voor een klein bedje. Natuurlijk staan wij onze plaatsen af maar niet echt van ganser harte, terecht zo zou later blijken.

Na een slopende nacht in de veel te krappe stoelen van onze Boeing 747 komen we eindelijk aan in Bangkok waar we met alle moeite van de wereld onze vervolgvlucht naar Chiang Rai weten te vinden. Erg logisch zit het op dat vliegveld niet in elkaar en er is geen man die Engels lijkt te spreken. Dit op een grote internationale luchthaven Dat belooft wat voor de rest van de reis.

Uiteindelijk komen we afgepeigerd in Chiang Rai aan waar onze reisbegeleider Pieter ons op staat te wachten. Wat is het hier heet zeg! Al snel worden we met z’n allen in een bus gepropt en gaan we op weg naar ons eerste hotel.

Het hotel bestaat uit verschillende gebouwtjes met elk een paar kamers erin en dit temidden van een ware jungle. De kamers worden verdeeld en we gaan gretig op zoek naar een douche, want jongens wat stinken we! De kamer blijkt best Spartaans te zijn met wel erg dunne muurtjes, maar heeft verder alles wat we nodig hebben, buiten airconditioning. In de plaats daarvan hangen er grote ventilatoren boven onze bedden. Wat wel tegenvalt, is de badkamer, wat een gore zooi, dit wordt duidelijk wennen.

’s Avonds gaan we met de hele groep, die goed mee lijkt te vallen, het stadje wat verkennen en krijgen we een voorproefje van wat ons tijdens de reis allemaal te wachten staat; heel veel mensen en marktjes en vooral heel goed eten. We testen op aanraden van onze reisbegeleider verschillende gerechten en de verse, frisse smaken overvallen ons. Wel zijn sommige gerechten bijzonder pikant, maar gelukkig is er ook lekker bier, wat een beetje verkoeling brengt.

Vandaag bezoeken we ons eerste tempeltje. Het blijkt een erg oud exemplaar te zijn van omstreeks 900 NC. Voor de Thai is dit een soort bedevaartsplaats, juist omdat het zo’n oude tempel is. Deze plaats is vol van symboliek en rituelen. Zo lopen de Thai zeven maal, op blote voeten, rond een groot Boeddhabeeld, terwijl ze bidden met tussen hun handen bloemen en een staafje wierook. Zo brengen ze een offer aan Boeddha.

We bezoeken een prachtig tuinencomplex, waar vroeger enkel opiumvelden te bespeuren waren. De inmiddels overleden moeder van de koning hielp de plaatselijke boeren om van de opiumteelt af te stappen. Deze tuinen zijn daar een voorbeeld van.

Straks zullen we het drielandenpunt bezoeken, maar eerst gaan we nog even de grens met Myanmar over. Eigenlijk zuiver om er een keer geweest te zijn, want een erg indrukwekkend grensplaatsje is het zeker niet. Toch kun je zien dat de mensen hier nog armer zijn als gevolg van het wanbeleid van het militaire bewind en een geschifte, bijgelovige despoot. Een van zijn daden was het afschaffen van het bestaande geld en het introduceren van briefjes in veelvouden van negen omdat dit een heilig getal zou zijn. Overigens wordt dit land vandaag de dag feitelijk geregeerd door een paar drugkartels.

Het drielandenpunt is eigenlijk niet zo bijzonder maar wordt door de plaatselijke bevolking uiteraard opgeklopt tot een geweldige toeristische attractie. Toch is dit een mooie streek en bezoeken we nog een paar tempeltjes midden tussen de dichte begroeiing.

We rijden verder naar onze overnachtingplaats in het plaatsje Chiang Kong, aan de oever van de Mekong. Dit is de eerste keer dat we deze rivier tegenkomen maar het zal zeker niet de laatste keer zijn. Deze rivier is namelijk de rode draad in onze reis, die heel toepasselijk dan ook “Het spoor van de Mekong” genoemd is. We krijgen kamers toebedeeld in een erg mooi hotel met zicht op Laos, aan de overkant van het water. Het eten is er werkelijk voortreffelijk en ook het dorpje, wat bestaat uit een enkele straat, weet ons te bekoren. Helaas zou de nacht voor ons wat minder geweldig worden, niet in de minste plaats vanwege mijn val van de trap, waarbij ik mijn knie, hiel en teen bezeer. Tijgerbalsem bracht al snel wat soelaas, hoewel het daarvoor eigenlijk veel te heet was. Tot overmaat van ramp kunnen we ons toilet niet doorgespoeld krijgen en midden in de nacht blijkt de deur vanzelf in het slot gevallen te zijn zodat we een van de bedienden uit z’n bed moeten halen om een plasje te kunnen doen.